Archive

Posts Tagged ‘Jamie Lidell’

Jamie Lidell – Ludwig Persik – Ancienne Belgique – 17 maart 2013

JamieLidellab13

Een terugkeer naar zijn elektronicaroots, zo moest je zijn nieuwe plaat zien. Jamie Lidell zei het zelf net voor hij zich achter zijn batterij machines zette. Wij vonden het eerder een knieval voor saaie dance. En zijn concert in de Ancienne Belgique bracht daar niet meteen verandering in. Meer lezen…

Jamie Lidell – Compass

15 mei 2010 1 reactie

Dames en heren, welkom aan boord van de Jamie Lidell IV. Uw kapitein staat garant voor een veilig vervoer, maar de reis verloopt volledig op eigen risico. Aanvankelijk zal u zich misschien lichtjes ongemakkelijk voelen, maar die sensatie is van voorbijgaande aard. En in geval van nood is er nog steeds het ‘Compass’ om op terug te vallen. Meer lezen…

Categorieën:cd's Tags: ,

Pukkelpop – Kiewit, Hasselt – 14, 15 en 16 augustus 2008

18 augustus 2008 Plaats een reactie

Het was weer zo mooi. Het was weer zo vermoeiend. Het was weer mooi weer. Het was weer … Enfin, u weet wel.

Donderdag

Nooit eenvoudig om koud de tent te worden ingegooid. Maar het Britse Red Light Company (Club) zette desondanks een meer dan respectabele prestatie neer als opener. Poprocksongs met pit is wat zij serveerden. Zanger-gitarist Richard Frenneaux heeft alvast de manieren om Wembley stadium aan te kunnen. Meer lezen…

Jamie Lidell – Jim

“Categorie: Brits zanger” staat er vermeld op de Wikipediapagina over Jamie Lidell. Wie Lidell een beetje kent, weet dat dit een te beperkte term is voor de duizendpoot die zijn stek heeft gevonden in Berlijn. Lidell is soul, is vuur, is passie. Na zijn vorige plaat ‘Multiply’ zou het het understatement van het jaar zijn om te beweren dat de verwachtingen voor zijn nieuwe album ‘Jim’ hooggespannen zijn.

Een blik op de binnenkant van het hoesje verraadt dat er behoorlijk wat namen van allure Groot-Brittaniës soulvolle hoop in bange dagen hebben bijgestaan. Naast de nooit van zijn zijde wijkende Mocky vinden we onder andere Gonzales, Nikka Costa en Peaches terug in de liner notes. Dat mag niet echt verwonderlijk heten. Wie zou er trouwens niet graag meewerken aan dergelijke platen? Warp zal maar wat blij zijn geweest dat hij besliste ook deze cd bij hen uit te brengen. Maar we wijken af.

Het is tenslotte de muziek waar het in deze recensie om (zou) moet(en) gaan. De muziek die je uit je stoel moet krijgen om weer eens je ass te gaan shaken. Lang hoeft u er in elk geval niet op te wachten. Niks opbouw naar een climax. Gewoon de deur inbeuken en de luisteraar tegen de muur nagelen. Dat is wat Another Day tenminste doet. “Another day / another way / for me to / open up to you”, zoals Jim (want dat is Jamie Lidell tenslotte) het zelf weet te verwoorden. De geest van Marvin Gaye moet wel over zijn schouder hebben meegekeken en gezien dat het goed was.

Het nummer wordt ingezet met een eenzame piano en een tamboerijn waarover Lidell zijn ietwat hese en zo aanstekelijke stem laat horen. De ritmesectie valt in en de achtergrondvocalen komen tevoorschijn. Halverwege is er de instrumentale break waar een dwarsfluit je doet opschrikken. Maar niet gevreesd, Jim neemt het touw al gauw weer in handen.

Dergelijke uiteenzettingen kan je schrijven over elk van de liedjes, maar daarmee willen we u niet vervelen. Wel moeten we u vertellen dat er zo veel afwisseling in dit plaatje zit dat het nooit gaat vervelen. De achtendertig minuten zijn voorbij voor u er erg in heeft. Of het nu een sleper is als All I Wanna Do, de nog het meest tegen ‘Multiply’ aanleunende eerste single Figured Me Out, de schitterende wervelwind van een nummer als Hurricane of de tearjerker Rope Of Sand, het is allemaal even indrukwekkend.

Neen, het is geen tweede ‘Multiply’. Dat moeten we toegeven. Maar als je albums van dergelijke kwaliteit maakt, hoeft dat ook helemaal niet. ‘Jim’ staat als een huis. Een huis met een stalen gebinte dat toch sierlijk oogt. Een huis waar het goed toeven is. Dus wel even waarschuwen wanneer u op bezoek komt.

Copyright : daMusic

Categorieën:cd's Tags: , ,