Home > Concerten > The Knife – Ancienne Belgique, Brussel – 6 mei 2013

The Knife – Ancienne Belgique, Brussel – 6 mei 2013

Theknifeab13

Het was eigenlijk te verwachten dat dit een uitzonderlijk concert zou worden. Op ‘Shaking The Habitual’ doet **The Knife** meer dan ooit zijn zin, dus waarom zou dat live anders zijn? Zouden ze de lappen experimentele muziek van om en bij de twintig minuten in hun setlist opnemen? Waarvoor staat die “Deep Aerobics” als opwarmer op het programma? Zouden ze hun gezichten tonen? In het kort, zouden ze de torenhoge verwachtingen van dit hopeloos uitverkochte concert inlossen?

Wie nog naar The Knife wilt gaan op Pukkelpop stopt misschien best met lezen, want er volgen spoilers die men beter niet op voorhand weet. Voor de rest kunnen we alvast een korte conclusie meegeven: het werd een miskleun. Het begon al bij de aerobics. In het midden van de zaal op een klein podium probeerden wat halfnaakte instructeurs de aanwezigen aan te porren tot elementaire lichaamsbewegingen op de maat van de muziek, maar dat werd op weinig enthousiasme onthaald. En wat ergernis ook, want hun histerisch geschreeuw werkte eigenlijk best wel op de zenuwen.

Bijna direct daarna doofden de lichten en kwamen enkele schimmen het donkere podium op, in zilveren pakjes met een kap die hen onherkenbaar maakte. Centraal zong een vrouw *A Cherry On Top*, in het tegenlicht waren enkele lokken van haar blond haar net zichtbaar. Dit moest Karen Dreijer zijn! En de man centraal, op het futuristische keyboard dat uit een blok hout leek gekapt, dat moest dan wel haar broer Olof zijn. De muziekinstrumenten leken uit een verre toekomst te komen. In de achtergrond stond een fluo harp die besnaard leek met elastieken. Een druminstrument had iets weg van een drievoudige wekker, de sambaballen waren geen ballen maar een veelhoekige vorm en de blacklights deden ze oplichten. Zo moest Einstürzende Neubauten er vast gaan uit zien over 185 jaar!

Tijdens *Raging Bull* begon iedereen door elkaar te lopen en stond een personnage in de lucht te drummen, als hing daar een onzichtbaar drumstel. Iedereen liep ronduit door elkaar en plots was je het spoor van Olof en Karen kwijt. En het begon te dagen: dit was helemaal niet live. Niemand zong zijn eigen partij, en soms namen mannen de partij van de vrouwenstem voor zich of omgekeerd. Helemaal duidelijk werd het toen het playbacken achterwege werd gelaten voor een uitgebreide danschoreografie die het midden hield tussen aerobics en Lords Of The Dance. Of Karen en Olof zich überhaupt onder de dansers bevonden was niet uit te maken en dat leek ook de bedoeling.

Dit was niet om het geduld van het publiek op de proef te stellen, maar duurde de hele show voort. Tijdens één nummer was er letterlijk enkel een leeg podium, tijdens *Got 2 Let U* deed een boomlange man in glitterpak een playback-duet met een mannelijkere versie van zichzelf die als voorafopgenomen video werd geprojecteerd in een schilderkader. Nog later stond het tiental performers onbeweeglijk stil het publiek aan te staren gedurende vijf minuten die een uur leken.

De choreografie van *One Hit* die woordje voor woordje de tekst uitbeeldde was van een beledigend niveau dat een kind aan de kleuterschool origineler had kunnen bedenken (wat dacht u dat de beweigingen zouden zijn bij het stuk tekst “how how how how / ho ho ho ho” bijvoorbeeld?). We begrijpen dat The Knife de vedettenstatus van artiesten wil bekritiseren, maar van hen hadden we toch een iets hoogstaandere aanpak verwacht. In hun video’s werken ze telkens samen met getalenteerde mensen, voor hun live show leek het alsof ze gerecruteerd hadden in de gay scene van een Zweeds randgehucht.

Tijdens de laatste twee nummers (*Stay Out Here* en *Silent Shout*) viel er nog een aangenaam moment te beleven. In regenboogkleurig tegenlicht gingen de performers op een donker podium gewoon dansen als waren ze in een club. Het verschil met een buurtclub die voor de gelegenheid een plaatje van The Knife draait was minimaal en dat was best zo. Misschien hadden ze het daar de hele tijd bij moeten houden.

Kristof Van Landschoot

Copyright foto: De Morgen

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: