Home > Concerten > Why? – Deerhoof – BRNS – Clinic – Autumn Falls 2012, Ancienne Belgique, Brussel – 1 december 2012

Why? – Deerhoof – BRNS – Clinic – Autumn Falls 2012, Ancienne Belgique, Brussel – 1 december 2012

Deerhoofaf12

Met Why?, Deerhoof, Diiv, BRNS en Clinic was zaterdag 1 december de parel aan de kroon die ToutPartout met het Autumn Falls-festival had samengesteld. En of die parel schitterde.

Clinic kreeg bij zijn korte set te maken met de nodige problemen, waardoor het moeilijk was een oordeel te vormen over de kwaliteiten van deze Engelse band die, ondanks het feit dat ze al een tijdje meedraaien, pas nu hun neus aan het venster lijken te steken. Die paar nummers die probleemloos werden gespeeld, leken hoe dan ook veelbelovend. Hun donkere op new wave getinte songs verdienden beter dan deze wat zuur smakende amuse-gueule.

Dan verging het BRNS beter. Zij hadden namelijk duidelijk geprofiteerd van de talloze optredens die ze tijdens de festivalzomer hadden mogen verzorgen. De set verliep vlekkeloos en de heren amuseerden zich zienderogen meer en meer.

Ons blijft het verbazen dat de toeters en – dit mag u trouwens letterlijk nemen – bellen zo mooi verwerkt zaten in songs als het aanstekelijke Mexico. Bovendien schrok dit kwartet er niet voor terug om driestemmig tewerk te gaan en toch nooit de teugels te verliezen. We hadden het al eerder gezien, maar het blijft een genot.

Van Deerhoof mag je al iets verwachten. Als je al meedraait sinds 1994 verbaast je dat misschien niet, maar desondanks was het een absoluut plezier om ondergedompeld te worden in de vaak schijnbaar ongestructureerde songs van dit gezelschap. Bovendien maakten ze op deze avond ook plaats voor werk dat soms opvallend toegankelijk was.

Naar goede gewoonte ging zangeres-bassiste Satomi Matsuzaki al meteen aan het turnen, zonder daarbij ook maar even haar vocale/bassende taken links te laten liggen. Gitaristen John Dieterich en Ed Rodriguez gingen soms gelijk op om elkaar dan weer te rammen. Dat leverde dan pareltjes als I Did Crimes For You op. En ondertussen gaf Greg Saunier, naar goede gewoonte, het beste van zichzelf, daarbij het uiterste van zijn materiaal vergend.

Het was trouwens ook die Saunier, die, ook al zoals gewoonlijk, steeds voor de bindteksten zorgde. Aanvankelijk deed hij dat in hilarisch gebrekkig Frans, daarbij aandacht vragend voor de eerste en enige keer dat er een “Forward Moonwalk” werd gelopen tijdens hun concerten. Het tekende het gebrek aan sérieux waarmee deze band de zaken aanpakt. Maar muzikaal viel hier vanavond weinig op aan te merken. En dat werd nog maar eens geïllustreerd met een vierkant, tegendraads en soms jazzy Panda Panda. De avond was nu al geslaagd en er moesten nog twee bands volgen.

De line-up van Why? was nog maar eens gewijzigd. Waar Liz Wolf inmiddels was ingelijfd als vast lid kreeg de band met percussionist Ben Sloan en toetseniste Sarah Winters er meteen ook twee extra leden bij.

En dat werd al van bij opener Dirty Glass duidelijk. Ben Sloan en drummer/duizendpoot Josiah Wolf trokken de trein, afwisselend tokkelend op allerlei percussie, op gang terwijl Liz samen met Sarah Winters de intro tot de set inzongen. Het nummer ging daarna naadloos over in Good Friday, waarmee meteen de toon gezet was. Een beatboxende Yoni rondde daarna af

Maar, in vergelijking met de vorige optredens, leek er toch iets te ontbreken. Yoni kreeg ook nu weer de nodige plaats op de scène, gezien de muzikanten zich in een halve cirkel rond hem bevonden. En van die ruimte maakte hij, naar goede gewoonte, dankbaar gebruik om zijn maffe en eigenzinnige wereldbeeld aan het publiek duidelijk te maken. Daarbij gebruikte hij zelfs letterlijk hints, die in zijn ogen ongetwijfeld duidelijk waren, maar ons geen stap verder hielpen. Yoni zoals we Yoni kennen en graag hebben dus. Daaraan kon het alvast niet gelegen hebben.

Ook op de setlist viel weinig af te dingen. Naast een selectie uit het nieuwe album (Strawberries, Jonathan’s Hope, Thirst, …) kwam uiteraard ook ‘Alopecia’ ruim aan bod (onder meer een mooi These Few Presidents, The Vowels Pt. 2, The Hollows en afsluiter A Sky For Shoeing Horses Under opnieuw met de schitterende samenwerking van de beide percussionisten). En verder werd er dieper in de catalogus gedoken voor Waterlines of absolute afsluiter en poppollwinnaar Gemini (Birthday Song).

Het moet dus het geluid geweest zijn dat aanvankelijk niet zo goed zat en pas naarmate de set vorderde werd opgevangen door de muzikanten en de geluidsmix. Desondanks bleef de band op niveau musiceren en verlieten wij met een goed gevoel de zaal. Enkel dat wrang nasmaakje bleef toch nog even hangen.

Copyright: daMusic

Setlist Why?
1. Dirty Glass
2. Good Friday
3. Strawberries
4. Jonathan’s Hope
5. These Few Presidents
6. Waterlines
7. Thirst
8. ??
9. The Hollows
10. Fatalist Palmistry
11. ??
12. Bitter Thoughts
13. Crushed Bones
14. The Vowels Pt. 2
15. A Sky For Shoeing Horses Under

16. Simeon’s Dilemma
17. Gemini (Birthday Song)

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: