Home > Concerten > Radiohead – Sportpaleis, Antwerpen – 18 oktober 2012

Radiohead – Sportpaleis, Antwerpen – 18 oktober 2012

Het kan vriezen, het kan dooien. Er zouden er zijn die gingen zeuren dat Radiohead weer eens niet de hits zou spelen en anderen zouden dan weer de loftrompet afsteken over de schitterende eigenzinnigheid van de beste groep ter wereld. Dat stond vooraf al in de sterren geschreven.

Het zal wel nooit veranderen: het Sportpaleis is nu eenmaal geen Concertpaleis. Wie niet op het middenplein stond of in de eerste ring zat kreeg er het typische bunkergeluid bij. Maar dat was nog niet eens wat het meest stoorde: het concertgevoel ontbrak en dat was veel storender. De connectie was er niet. Het leek gewoon allemaal zo ver weg.

Maar de lichtshow was zonder meer schitterend. De twaalf beweegbare schermen werden op meesterlijke wijze ingezet, toonden vaak onverwachte details van de bandleden, synchroon ook met de zes vaste schermen boven het podium, als ze niet werden ingepast in de reusachtige videowall op de achtergrond of zweefden als enige lichtbron boven de hoofden van de groep. En de projecties pasten steeds mooi bij de muziek. Zelfs voor wie op de hits zat te wachten viel er dus altijd wel iets te beleven.

En intussen doorkliefde de SS Radiohead de woelige wateren van ‘The King Of Limbs’ en werd ook de ruige  ‘In Rainbows’-zee bedwongen. Ook uit ‘Ok Computer’ werd, zij het met mate, geput. Maar verder terug ging de band niet. Vooruitkijken deden ze wel, met enkele nieuwe songs.

Wij zijn geen kenners, maar Nude en Give Up The Ghost waren schitterend en zouden ons misschien zelfs doen overwegen om bij het volgende bezoek aan de platenwinkel toch nog eens de “R” op te gaan zoeken. Maar in zijn geheel genomen is het eerder moeilijk om enthousiast te zijn over de show, ook al misten we de hits niet echt.

Het was best grappig om hier iemand met gesloten ogen te zien genieten van de minder voor de hand liggende songs en daar iemand te zien rechtschieten bij de eerste noten van Karma Police om er dan  kontschuddend voor te zorgen dat al zijn vrienden hadden gezien hoe goed hij wel kon dansen, waarna hij bij het volgende nummer terug in zijn stoeltje viel om het vuil vanonder zijn vingernagels te gaan pulken. Dat afwisselende schouwspel alleen al was de moeite waard.

Ongetwijfeld zal dit concert in de eindejaarslijstjes belanden. Helemaal niks mis mee ook, maar geef ons dan maar Chuck Prophet in de Muziekodroom, die voor drie man en een paardenkop de ziel uit zijn lijf speelde en minstens even tegendraads was als dit Radiohead. En u kan ons toch lekker niet tegenspreken want daar was u en elfduizendnegenhonderdvijftig anderen niet bij.

Foto: De Standaard

Advertenties
Categorieën:Concerten Tags: , ,
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: