Home > Concerten > Feist – Koninklijk Circus, Brussel – 19 oktober 2011

Feist – Koninklijk Circus, Brussel – 19 oktober 2011

Daar stond ze dan, de indiegodin. Even voordien was ze het podium van het Koninklijk Circus opgehuppeld. Letterlijk. En de gelovigen keken met open mond en hoge verwachtingen toe hoe ze Brussel binnen deed, de Franstaligen, maar vooral hen die Nederlands spraken.

Het zag er allemaal vrij sober uit, daar in Brussel. Boven het podium hing een groot projectiescherm waarop je de band aan het werk zag van bovenaf. Dat had interessant kunnen zijn omdat je op die manier een ongewone kijk kreeg op wat er zich daar allemaal afspeelde, maar de beelden waren onduidelijk en boden dus weinig meerwaarde. Een spiegel was waarschijnlijk een betere oplossing geweest, al was het lichtspel, dat zich vaak aan de randen van het scherm afspeelde, dan verloren gegaan.

Maar het was voor de muziek dat we gekomen waren. En muziek zouden wij krijgen ook. Wat daarbij vanaf de eerste gezongen lettergreep opviel is dat deze dame wel degelijk kàn zingen. Hoewel dat eerste nummer, net als nogal wat songs op de setlist, in percussieve bombast was gedrenkt, kwam Leslie Feist daar feilloos en kristalhelder bovenuit; een constante die het hele optreden lang zou aangehouden worden.

Vocaal werd deze Canadese grand dame bijgestaan door Mountain Man, een – o ironie – volledig vrouwelijk trio, dat Feist meesterlijk ondersteunde, maar wiens stembanden zich toch niet konden meten met die van hun (tijdelijke) frontvrouw. Later in de set kreeg dit trio nog de kans om met een traditional op eigen krachten zieltjes voor hun persoonlijke zaak te winnen en de finale bisronde (1234) namen ze eveneens alleen voor hun rekening met Feist nog even op de drums.

Dat er veel nieuw werk in de set zat was niet meer dan logisch en door het feit dat wij – we geven het eerlijk toe – daarmee nog niet helemaal vertrouwd waren, ging onze voorkeur dan ook uit naar de oudere nummers. Maar daar zat hem niet het probleem.

Om allerlei redenen werd het concert onderbroken. Er was de voorstelling van de geluidsman, de uitnodiging om tijdens Let It Die te komen dansen op de scène, hoe charmant ook, en nog wat redenen om het publiek te entertainen. En dan was er het taalprobleem, dat haar, misschien vanwege haar afkomst, duidelijk intrigeerde. In die mate zelfs dat ze voor Pine Moon een Chinese vrijwilliger bij zich riep om het verhaal van de song in het Nederlands te vertalen. Leuk allemaal, maar ook erg overbodig. Neem daar nog bij dat heel wat van haar songs sowieso al niet – en wij zeggen dit echt met alle respect – erg energiek zijn en je krijgt een concert dat vaak strompelde en zelden op tempo kwam.

Maar genoeg gezeurd, want er zaten ook heel wat positieve kanten aan dit concert: haar schitterende soloversie van Intuition bijvoorbeeld, waarvan onze mond letterlijk openviel. En eerder hadden wij Anti-Pioneer en So Sorry ook al aangestipt in ons notaboekje. Om maar te zeggen dat het muzikaal soms echt wel goed zat. Het feit dat ze zelf ook met veel brio de gitaar hanteerde was daar trouwens niet vreemd aan.

Misschien overdrijven we wel en heeft het overgrote deel van het publiek het gewoon bij het rechte eind toen ze aan het einde van een tot twee uur gerokken concert helemaal uit de bol gingen. Maar wij blijven hoe dan ook met dat knagend gevoel dat dit zo veel beter had gekund zitten.

Copyright foto: De Morgen

Advertenties
Categorieën:Concerten Tags: , ,
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: