Home > Concerten > Dub Trio – Botanique, Brussel – 11 oktober 2011

Dub Trio – Botanique, Brussel – 11 oktober 2011

“T minus thirty minutes till we destroy Botanique. Where you at, Brussels?”, zo liet Dub Trio een half uur voor aanvang het optreden weten op hun twitterpagina. Niet dat het Brusselse verkeer er ook maar een milliseconde voor zal gestopt zijn of dat de lichtjes op het atomium ook maar een tikkeltje feller zijn gaan branden, maar wij keken in elk geval uit naar de show van deze muzikale duizendpoten.

Om den brode spelen ze als sessiemuzikanten en gaan ze op tournee met reggaejood Matisyahu en anderen. Mike Patton bracht ze nog mee naar het Dourfestival voor zijn Peeping Tomproject. Maar de creatieve speeltuin van drummer Joe Tomino, gitarist Dave Holmes en bassist Stu Brooks heet Dub Trio.

Om hun vierde plaat in de kijker te zetten, kwamen ze ook langs in Brussel, alwaar de opkomst goed, maar nu ook weer niet overweldigend was. Misschien ook niet zo verwonderlijk als je er hun muziek op na luistert. Bepaald rechtlijnig kun je hun postprogmetalcoredub niet noemen. Want net als je verwacht een bepaalde melodie door te hebben, krijgt dat nummer de hik en ben je de draad volledig kwijt. Maar eens hun muziek tot je ziel is doorgedrongen,moet de duivel fortuinen neertellen om resultaat te behalen.

Voor de argeloos binnengelopen concertbezoeker was Swarm al meteen een staalkaart van wat er hem/haar te wachten stond. Rauwe metalriffs werden afgewisseld met dubby drumroffels en diepe bassen deden de wanden van de Rotonde vibreren tot in de kern.

Wat meteen opviel was de ogenschijnlijke moeiteloosheid waarmee de drie heren de meest complexe composities bijna achteloos uit hun mouw schudden. Maar het resultaat was alsof je lijf door een muzikale fee werd afgelikt: elke cel voelde de muziek.

Voor vocalen is er bij Dub Trio geen enkele plaats. Het is de muziek die voor zich moet spreken. De microfoon, die vooraan het podium lag, diende enkel om het publiek te bedanken aan het einde van het optreden. Tussen de nummers door waren er wel al eens samples te horen. Het THX-Dolby-geluidje, dat u ongetwijfeld kent uit de bioscoop, was er daar bijvoorbeeld één van.

Het was dus headbangen geblazen op Patient Blast met zijn hakkende doommetal en opgaan in de spookgitaar van Felicitacion. Het enige nummer dat in heel de zaal voor enige herkenning zorgde was prijsbeest Not For Tonight dat, hoewel uit duizenden herkenbaar, toch een ietwat aangepaste versie kreeg.

De dub – voor de leken: oorspronkelijk alternatieve, vaak instrumentale versies van reggaesongs, al dan niet voorzien van shouts van de dj’s – was dan misschien niet overduidelijk aanwezig in de muziek, onderhuids was ze er steeds. Drummer Tomino liet zijn roffels soms uitsterven of zette tijdens het spelen zelf de echoput open. Het basspel van Brooks oversteeg trouwens ver de dienende rol die dat instrument in klassieke songs heeft.

Met een ingetogen bis werd uiteindelijk een show afgesloten, die de perfectie benaderde. Dub Trio heeft (weliswaar in navolging van Bad Brains) voor zichzelf een eigen hokje gecreërd. Een hokje waarnaar wij met veel plezier in blijven graaien.

Copyright: daMusic

Advertenties
Categorieën:Concerten Tags: , ,
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: