Home > Concerten > British Sea Power – A Classic Education – Botanique, Brussel – 7 oktober 2011

British Sea Power – A Classic Education – Botanique, Brussel – 7 oktober 2011

Toen het optreden van British Sea Power oorspronkelijk gepland stond, in maart van dit jaar, was ‘Valhalla Dancehall’ nog knapperig en vers. Maar dat optreden werd dus uitgesteld. En dan stonden ze ook nog geprogrammeerd op Pukkelpop. Hoe dat is afgelopen is algemeen bekend. Maar nu was het wel zover: de band uit Brighton had eindelijk het ruime sop gekozen om de Brusselse Botanique te overspoelen.

Maar voor de tewaterlating van British Sea Power mocht A Classic Education eerst nog op zoek gaan naar de betere popsong. Internationaal gezelschap trouwens, deze klassiekers. Want zanger Jonathan Clancy komt uit Canada en de rest van de band stamt uit – hoe kan het anders zo’n naam – Italië.

Klassiek was vooral de opbouw van hun songs. De verdere invulling was dat niet altijd. Er zat namelijk heel wat afwisseling in hun set. Het ene moment waren het drammerige drums die het voortouw namen, het volgende moment waren het de gitaren die aan bod kwamen. Het resultaat was een onderhoudend optreden met songs waar toekomst in zat. Misschien niet al te vernieuwend, maar wel gespeeld met de nodige klasse.

Voor British Sea Power lagen de kaarten helemaal anders. Zij hadden iets goed te maken en, al was de buzz rond hun laatste plaat intussen wat weggespoeld, ze zouden dat uiteindelijk ook doen met een show die twee uur lang stoom op de ketels hield.

Nochtans hadden wij er in het begin geen goed oog in. Het leek allemaal een beetje te veel te kabbelen. Pas met Mongk II – het vierde nummer nota bene –  werden alle zeilen bijgezet, niet toevallig op het moment dat toetsenist-kornetspeler Phil Sumner zijn gitaar bovenhaalde. Met No Lucifer en Who’s In Control stonden de zeilen helemaal bol.

Maar niet alleen als de gitaren ronkten was British Sea Power admiraal op zee. Ook als het aantal knopen werd gereduceerd wist de band de aandacht vast te houden. North Hanging Rock was daar een uitstekend voorbeeld van.

Dat de band intussen al heel wat had getourd, hoefde geen verder betoog. De setlist was opgebouwd op een manier die nergens de aandacht liet verslappen. Of the boat nu stevig gerockt werd of de waters eerder kalm waren, het zestal bleef steeds de controle behouden en liet zijn publiek – waaronder naar goede gewoonte heel veel Engelsen – van kade tot kade genieten.

De kornet van Phil Sumner kreeg nog zijn moment de gloire in Bear en ook de viola van Abi Fry mocht bij momenten op de steven staan. Scott Wilkinson liet het roer een tweetal keer aan broer Neil (respectievelijk Yan en Hamilton voor de vrienden) en gitarist Martin Noble zorgde, na enkele problemen in de machinekamer te hebben overwonnen, op de juiste momenten voor de finishing touch.

Helemaal loos ging het in de toegift, waar aanvankelijk een bescheiden feestje werd opgezet voor het podium. Met Waving Flags werd dan alle verdere schroom overboord gezet en de hele zaal ging finaal kopje onder in de pakkende poprock van British Sea Power.

Dit was een geslaagde gig en ook volgende keer willen wij graag opnieuw met British Sea Power in zee gaan. Hopelijk duurt de overtocht naar het vasteland dan wel iets minder lang.

Copyright tekst + foto: daMusic

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: