Home > cd's > Destroyer – Kaputt

Destroyer – Kaputt

Houdt u van oesters, kaviaar of truffels? Eigenlijk kan je Dan Bejars stem onder dat soort voedsel klasseren. Ze is namelijk eveneens een acquired taste, ze vraagt enige gewenning, is behoorlijk zeldzaam en gedurfd, maar het is een smaak die je bijblijft, die je wil blijven terugproeven. Met ‘Kaputt’ heeft Destroyer, Bejars soloproject,  geprobeerd om (eindelijk) aan de underground te ontsnappen.

Van The New Pornographers over Hello en Blue Roses tot Swan Lake en met bands als Vancouver Nights en Heartbreak Scene; de Canadees Dan Bejar  maakt al sinds 1996 muziek samen met anderen Maar Destroyer blijft zijn eigen geesteskind, zijn speeltje, zijn eigen, persoonlijke kijk op muziek. Wij waren al behoorlijk onder de indruk van zijn ‘Trouble In Dreams’ uit 2008 en zijn dat zo mogelijk nog meer van deze ‘Kaputt’.

Het eerste wat opvalt als je deze plaat door de boxen stuurt is dat de productie doet denken aan de jaren tachtig. Een funky basgitaar, de nodige synths en in galm gedrenkte, wat mechanisch aandoende drums voeren je zo dertig muzikale jaren terug in de tijd. Denk Cock Robin, maar dan zonder het zoetsappige. De jazzy blazers, die her en der over de plaat verspreid zitten in combinatie met de soms wat vreemde geluiden, maken ze dan weer eigentijds.

Let vooral op de details. In een nummer als Blue Eyes lijkt de ritmegitaar altijd een tel te laat te komen. En in het titelnummer is er de eigenaardige manier waarop de achtergrondzang aan Bejars stem werd toegevoegd. Het houdt je als luisteraar op de tippen van je tenen. En ongetwijfeld zijn er nog een boel kleine hoekjes en kantjes deze plaat, die het verkennen waard zijn, maar we willen u niet alle plezier ontnemen.

In Suicide Demo For Kara Walker, dat in een andere versie ooit al verscheen op de boxset die naar aanleiding van twintig jaar Merge Records werd uitgebracht (en door beeldend kunstenares Kara Walker werd samengesteld), duikt er plotseling een dwarsfluit op en krijgt Bejar de vocale hulp van een schitterende Sibel Trasher. Haar stem komt wel vaker terug op het album en vormt een ideaal tegenwicht voor het wat kreupele zangorgaan van de hoofdrolspeler zelf.

Geniet van het schitterende Poor In Love met de eenzame trompet op de achtergrond en de al even desolate, bijna nijdige gitaar die de trompet bijspringt. En vergeet vooral niet de krop in je keel door te slikken.

En geef de plaat vooral de kans om het einde te bereiken, want het ruim elf minuten durende Bay Of Pigs is een afscheid dat je bijblijft. Dreigende bassen krijgen dartele toetsen als tegenhanger en pas na bijna vijf minuten, net op het moment dat je het wil opgeven, komt het nummer verder tot leven. Alsof het je geduld wil testen.

‘Kaputt’ is een plaat die openbloeit en die je daarna met huid en haar verslindt. Maar wij bieden ons maar wat graag aan als voedsel.

Copyright: daMusic

Advertenties
Categorieën:cd's Tags: ,
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: