Home > Concerten > Bill Callahan – Sophia Knapp – Les Nuits, Théâtre 140, Brussel – 17 mei 2011

Bill Callahan – Sophia Knapp – Les Nuits, Théâtre 140, Brussel – 17 mei 2011

Hij leek wel een stofzuigerverkoper, met dat ecrue pak dat niet helemaal om dat lange lijf leek te passen. Maar het was iets heel anders dat Bill Callahan aan de man bracht, iets waaraan de toeschouwers in het behoorlijk opgewarmde Théâtre 140 zich ook in de koele nachtlucht na het optreden nog lang konden verwarmen.

Een overvolle agenda noopte de organisatoren ertoe Les Nuits buiten de tuinen van de Botanique te doen invallen. En dus mocht het publiek plaatsnemen in de pluchen zetels van het snikhete Théâtre 140 in Brussel. Voor de lange man zijn bariton en de gloednieuwe songs van zijn meest recente plaat ‘Apocalypse’ op het publiek losliet, moest dat publiek eerst nog het voorprogramma ondergaan.

Met een elektrische gitaar en een ritmebox probeerde Sophia Knapp tevergeefs de reeds aanwezigen wakker te houden. Soms had haar stem wat weg van Kate Bush, maar nergens haalde ze het niveau van de songs van die laatste. Het applaus was dan ook eerder beleefd dan enthousiast en de klassieke, teleurgestelde “Oooohs” bleven helemaal achterwege bij de aankondiging van haar laatste nummer. Sophia Knapp ging met andere woorden volledig tenonder in het moeras van Brusselse onverschilligheid.

Dan was de verwelkoming van Bill Callahan heel wat warmer. Op zijn laatste plaat klinkt hij zo mogelijk nog meer ingetogen dan op voorganger ‘Sometimes I Wish We Were An Eagle’. En ook de opstelling van de avond was eerder kaal. Neal Morgan op drums (op blote voeten en soms ook met zijn handen in plaats van met drumsticks) en Matt Kinsey op spooky, elektrische gitaar was al wat nodig was om van dit Brusselse theater een klein, bijzonder intiem kringetje te maken.

Zelf hield hij het bij een akoestische gitaar en mondharmonica. Het was aandoenlijk om hem zo aan het werk te zien. Voor hem stond een boeketje witte bloemen met de minuut verder te verwelken terwijl de hoofdrolspeler soms stoïcijns zijn songs speelde, dan weer trappelde als de kudde vee in Drover of een regendansje maakte tijdens Eid Ma Clack Shaw. Hij zou zelfs nog een knieval doen tijdens Say Valley Maker (dat opent met de lugubere tekst “With the grace of a corpse in a riptide / I let go and I Slide Slide Slide”), maar verder was de show bijzonder sereen.

Niet dat dat een bezwaar was want de muziek sprak helemaal voor zich. Vanaf opener Riding For The Feeling voelde je je wegzweven op de klanken van die stem, die op bijna vlakke toon toch onder je huid wist te kruipen. Enkel tijdens America, dat deed denken aan Hendrix’ aanklacht in diens Star Spangled Banner, alleen aangepast aan deze barre tijden, leek de meter soms heel even in het rood te gaan.

Naast de nummers van zijn twee meest recente soloplaten werd er ook geput uit de Smogcatalogus, iets wat vaak (vooral bij Our Anniversary) op herkenningsapplaus werd onthaald. Als afsluiter kwam zo Blood Red Bird aan bod, een nummer dat soms wat weg had van de filmmuziek van Ennio Morricone inclusief de mondharmonica.

Na met Rococo Zephyr een eerste bisnummer te hebben gespeeld, liet hij de keuze aan het publiek en stond hij blijkbaar versteld van de verscheidenheid aan voorstellen. Uiteindelijk werd er gekozen voor The Wind And The Dove, waarna er met het eerder genoemde Blood Red Bird – een verzoekje van zijn bandleden – een einde kwam aan het concert.

Het leek soms of hij zelf niet helemaal begreep waarom er iemand in godsnaam naar de muziek van een stofzuigerverkoper kwam luisteren. Maar zij die hun zweet hadden gelaten in het Théâtre 140 gingen naar huis met een warme gloed in de buik, die ongetwijfeld nog even zal blijven nazinderen.

Setlist

1. Riding For The Feeling
2. Baby’s Breath
3. Too Many Birds
4. Free’s
5. America
6. Our Anniversary (Smog)
7. Drover
8. Universal Applicant
9. Eid Ma Clack Shaw
10. Say Valley Maker
11. Let Me See The Colts (Smog)
12. Jim Cain

13. Rococo Zephyr
14. The Wind And The Dove
15. Blood Red Bird (Smog)

Copyright tekst: daMusic
Copyright foto: Wannabes

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: