Home > Concerten > Sufjan Stevens – DM Stith – Les Nuits, Koninklijk Circus, Brussel – 10 mei 2011

Sufjan Stevens – DM Stith – Les Nuits, Koninklijk Circus, Brussel – 10 mei 2011

Een festival kan je maar beter met een knaller openen. Dat lijkt in elk geval het motto van de programmatoren van Les Nuits te zijn geweest toen ze Sufjan Stevens boekten. Geen wonder dat de boel in een mum van tijd uitverkocht was. De man met de fluwelen stem weet nu eenmaal velen te bekoren met zijn platen. Maar op een podium moet je dat nog altijd kunnen vertalen ook.

Met DM Stith had Stevens meteen een raspaar uit eigen stal (Asthmatic Kitty Records) meegebracht. Een raspaard dat duidelijk niet te houden was, want toen wij het Koninklijk Circus binnenwandelden, was de man al volop bezig zijn stem in samples en loops te draaien.

Zoals het een doorgewinterd (nu-)folkie betaamt was het ook enkel een akoestische gitaar waarvan hij zich bediende. Maar dat volstond om de reeds aanwezige toeschouwers mee te nemen in zijn vreemde wereld. Om het storende geroezemoes, dat aanzwelde naarmate de zaal zich vulde, te bedwingen had hij genoeg aan de bijstand van enkele blazers en een raak geplaatste opmerking.

Intussen was het wel genieten van pareltjes als Thanksgiving Moon en My Impatience. Voor dat ene nieuwe nummer hield hij het kaal en verkende hij de hoogtes van zijn stem. Die song houden we voorlopig nog even in beraad, maar verder was ook dit een prima set.

Dat we Stith terugzagen in het tienkoppige ensemble dat Sufjan Stevens rond zich had verzameld was geen verrassing. Tijdens de vorige tournees promootte hij al respectievelijk Shara Worden van My Brightest Diamond en Annie Clark. Hier was het Stith die moest fungeren als “shadow puppet”  Tijdens fluistersongs als The Owl And The Tanager bleek ook dat er wat ruis op het fluweel van Stevens’ stem zat. Wanneer hij er alleen voor stond, had hij immers de grootste moeite met de hoge noten.

Maar daarmee zijn de negatieve punten van de avond ook (bijna) opgesomd. De soms onverwachte versies van zijn songs vragen op plaat wat meer tijd, maar in het Koninklijk Circus rolden ze over een dolenthousiast publiek en leken ze zowaar de hele zaal omhoog te tillen.

Seven Swans was de wat onverwachte opener van een avond waarop vooral de liedjes van ‘The Age Of Adz’ werden gevierd. Ook die opener werd muzikaal ingebed in de kitscherige wereld van die laatste plaat. De prachtige lichteffecten werden niet alleen op een groot scherm achteraan, maar ook nog eens op een doorzichtig gordijn voor de band geprojecteerd, hetgeen een mooi hologrameffect opleverde. De combinatie met de reflecterende kledij (en instrumenten) van de band zorgde voor nog meer kleur.

Dat gordijn bleef niet altijd beneden. Voor de intieme folksongs werd de afstand tot het publiek tot een minimum gereduceerd. En ook de achtergrondzangeressen waagden zich al eens tot vlakbij het publiek voor een dansje. Opvallend was de stilte tijdens die intieme momenten. Het ultieme bewijs dat Stevens deze zaal in zijn met monsters en ufo’s doorspekte heelal had gezogen.

Bijzonder aangenaam was het feit dat Stevens al eens (uitgebreid) de tijd nam om uit te leggen hoe die laatste lading songs tot stand was gekomen of waarom hij Prophet Royal Robertson, de artiest op wiens werk het grootste deel van de visuals was gebaseerd, als inspiratie voor dat album had gekozen.

Absoluut hoogtepunt van de avond was een lange versie van Impossible Soul. Als jonge veulens huppelden Stevens en zijn backingvocalisten over het podium. Dat er uiteindelijk ook nog een karrenvracht ballonnen uit de hemel viel was amusant, maar leidde ook af van de muziek, waardoor de magie toch af en toe zoek was. Maar uiteindelijk was dat slechts meteorietengruis dat van het ruimteschip afgleed als ijs van een hete plaat.

De onvermijdelijke bisronde werd ingezet met een schitterend Concering The UFO Sighting Near Highland, Illinois, dat zelfs in die snikhete ruimte voor rillingen zorgde. Het einde werd dan ingeleid met het ongrijpbare Chicago, dat ongetwijfeld nog nazinderde tot in honderden slaapkamers.

In tegenstelling tot zijn twee vorige shows slaagde Sufjan Stevens er deze keer wel in om de op “sounds and beats” gebaseerde nummers van ‘The Age Of Adz’ in al hun complexiteit over te brengen. Les Nuits 2011 werden ingezet met muzikaal vuurwerk.

Copyright tekst : daMusic
Copyright foto : Bichro

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: