Home > cd's > The Cave Singers – No Witch

The Cave Singers – No Witch

Voor The Cave Singers zijn de spelregels eenvoudig: je herhaalt een riff tot in het oneindige, zet er (eventueel) ergens een brug tussen en laat de rauwe stem van zanger Pete Quirk duidelijk uit de verf komen. In de drums van Marty Lund zit vaak nog het meest variatie. En toch lijkt dat keer op keer te lukken, ook op ‘No Witch’.

Het lijkt saai, de regeltjes waaraan alle songs van The Cave Singers zich houden. Steeds maar die riff herhalen en daarop verder bouwen. Nochtans zit er op ‘No Witch’ iets meer variatie. Er wordt al eens een fantasietje toegevoegd: de fluit in Swim Club bijvoorbeeld in combinatie met de ingetogen toetsen of de strijkers in Gifts And The Raft.

Af en toe springen de vonken er ook vanaf. In Black Leaf laat Derek Fudesco zijn gitaar aanvankelijk blaffen. En dan is er die bedwelmende riff waarover Quirk zijn afgeknepen vocals gooit. Je wordt onvermijdelijk meegesleept. The Cave Singers zoals ze behoren te klinken: rauw en to the point.

Outer Realms lijkt eerder een uitzondering op de regel. De riff duurt langer dan een paar maten en Quirk volgt de riff mooi met zijn teksten. Er wordt ook al eens van het onverzettelijke schema afgeweken. De oosters aandoende drums geven het geheel een extra toets mee. Het tempo ligt hier heel wat lager dan op het grommende Black Leaf, maar ook daar raakt de band zonder kleerscheuren mee weg

Het meeste variatie zit er zonder enige twijfel in de drums, die Lund voor elk nummer uit zijn stokken tovert. De ene keer kan dat een “gewone” roffel (Ghosts) zijn, dan weer haalt hij de borstels boven (All Land Crabs And Divinity. Elke song krijgt hierdoor zijn eigen sfeer mee. Het is vooral Lund die de nummers op ‘No Witch’ de kleur meegeeft die ze verdienen.

Voor Haystacks mag u de aanstekers bovenhalen. Doordat achter de vocals een tweede stem geplakt werd, krijgt het nummer een spookachtig effect, dat nog versterkt wordt door de zeurende strijkers in het refrein.

Distant Sures is een bezwering, gedragen door de tomtoms van Lund, die de ondersteuning krijgen van Fudesco’s gitaar. Meester-tovenaar Quirk doet de rest. Het resultaat is een song die je achtervolgt tot in de hel.

Op het eerste gezicht vervallen The Cave Singers in hopeloze herhaling, maar na enkele luisterbeurten raak je geobsedeerd door dit album, dat wel degelijk een stap vooruit is.

The Cave Singers spelen op 17 mei op Les Nuits Botanique samen met Kurt Vile & The Violators.

Copyright: daMusic

Advertenties
Categorieën:cd's Tags: ,
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: