Home > Concerten > The Black Angels – Botanique, Brussel – 4 oktober 2010

The Black Angels – Botanique, Brussel – 4 oktober 2010

Altijd al een bijzonder coole bandnaam gevonden: The Black Angels. Beetje vreemd trouwens dat ze afkomstig zijn van het zonovergoten Austin, Texas. Waarschijnlijk veel te veel rondgehangen in de buurt van het jaarlijkse SXSW-festival want hun muziek is van het soort dat doet denken aan verbrande-aarde-technieken en donkere steegjes, eerder dan aan zonnende meisjes langs het zwembad.

Nochtans hebben ze toch een dergelijke beauty queen tot hun mascotte gemaakt, zij het eentje die ook zong bij de Velvet Underground en verder een behoorlijk tragisch leven leidde. Maar verder is de schoonheid die deze zwarte engelen verkondigen eerder van het duistere soort.

Het leek er dus op dat dit een serieuze, misschien zelfs zwaarwichtige avond zou worden, maar zanger Alex Maas (die daarnaast ook nog eens afwisselend bas en toetsen speelde) viel naar het einde toe uit zijn rol en kon zijn glimlach voor zo veel Brussels enthousiasme niet meer wegsteken. De zaal ging dan ook graag mee op in de kronkelende weg die de band voor zijn Belgische publiek had uitgestippeld.

Dat er bluesrock werd gespeeld tijdens de pauze (na een eerder snel vergeten voorprogramma) was uiteraard geen toeval. De muziek van deze groep is gestoeld op moddervette blues, aangevuld met de zwaarmoedigheid van de newwave. Bas en drums zorgen voor de dikke, verende matras waarop tot drie gitaren op en neer stuiteren. Soms wordt er vervaarlijk dicht bij de rand gesprongen, maar in dit geval ging het er op geen enkel moment over. Integendeel er werd hecht gemusiceerd met zin voor avontuur en vooral met een stel prima rocksongs achter de hand.

De twee voornaamste gitaristen – Christian Bland en Nate Ryan – namen naast de gitaarsolo’s ook om beurten de backingvocals waar, terwijl ritmegitarist Kyle Hunt ook af en toe de toetsen beroerde en drumster Stephanie Bailey bijstond.

Van ‘Phosphene Dream’ is niet iedereen even gek, maar wij hoorden hoe dan ook prachtige versies van Entrance Song. En Telephone was een ongelooflijk spannende afsluiter van het eerste deel. Want uiteraard was de band het zijn fans verplicht om nog een tweede set te spelen. Voor die set werden trouwens enkele publiekslievelingen opgespaard.

Het hoeft niet altijd zonnig te zijn. Van ons mogen de vleugels van The Black Angels al eens wat schaduw werpen over de Brusselse straten. En dat is precies wat er gebeurde met als resultaat een spannend optreden, dat aantoont dat de volle Orangerie helemaal geen toeval was.

Foto : Alex Vanhee (De Morgen)

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: