Home > Concerten > Rodrigo Y Gabriela – Vorst Nationaal Club, Brussel – 21 april 2010

Rodrigo Y Gabriela – Vorst Nationaal Club, Brussel – 21 april 2010

In november 2009 stonden ze nog voor een uitverkochte AB en nu waren Rodrigo Y Gabriela alweer present in een poging om een toch nog goed gevulde Vorst Nationaal Club (dus zonder de bovenste rij) met hun eigenzinnige mix van flamenco, metal en popmuziek in te nemen. Aan vuur ontbrak het dit duo voorzeker niet en de zaal liet zich graag inpakken en bond zichzelf zelfs een kleurrijk strikje om.

Ook in de concertzalen worden de gevolgen van die eigenzinnige Ijslandse vulkaan stilaan merkbaar, want net als een aantal andere acts was voorprogramma Alex Skolnick Trio er niet in geslaagd om België te bereiken. Dus zette het Mexicaanse tweetal rond half negen zelf de lavastroom in beweging.

Dat Rodrigo Sánchez en Gabriela Quintero iets hebben met metal bleek niet alleen uit de muziek die als aanloop naar het concert werd gespeeld. Rodrigo nam maar wat graag de klassieke gitaristenposes – benen wijd of de ene voet voor de andere, knieën lichtjes gebogen – aan en liet dan zijn vingers vliegensvlug over de frets dwarrelen. Bovendien introduceerde hij tussendoor ook nog flarden Metallica in zijn akoestisch gitaarspel.

Gabriela zorgde intussen voor de ritmes en deed dat met minstens evenveel flair en gevoel voor pathos. Haar vingers tokkelden op de klankkast van haar gitaar in een razende vaart en fladderden tussendoor ook nog eens van links naar rechts over de snaren. Dat deze jongedame haar instrument perfect beheerste, bleek vooral uit het feit dat haar snaren deze foltering schijnbaar moeiteloos overleefden.

Telkens nadat het stel een tweetal nummers had gespeeld, nam één van beiden de microfoon om toelichting te geven of om het publiek te paaien. Ook het ritmisch gehandklap, dat steeds opnieuw door Rodrigo werd uitgelokt, hoorde bij de show. Het publiek genoot in elk geval met volle teugen en liet zich maar wat graag op sleeptouw nemen. De muziek is dan ook geknipt om op te bewegen.

Voor de set werd geopteerd voor een mooi afgewogen evenwicht tussen de beide albums. Vooral de titeltrack van de laatste cd, 11:11 (een ode aan Pink Floyds “fucking” David Gilmour), kon ons bekoren, maar de andere nummers waren eveneens meer dan genietbaar. Bovendien kreeg je als amateur-gitarist volop de kans om de akkoordenschema’s te volgen, gezien de muzikanten voortdurend met camera’s  – zelfs tot op de kop van de gitaren – werden gevolgd. Het visuele element was duidelijk ook van groot belang.

Na een set van ruim anderhalf uur was Vorst Nationaal voldaan en kon het publiek, duidelijk voldaan, huiswaarts keren. Een optreden van Rodrigo Y Gabriela overstijgt de muziek en is zeker de moeite waard. Maar het lijkt ons moeilijk om dit even boeiend te houden en wij vragen ons af of je hiermee nog veel kanten uitkan.

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: