Home > cd's > Archie Bronson Outfit – Coconut

Archie Bronson Outfit – Coconut

Wie enkel en alleen afgaat op de cover van ‘Coconut’, de nieuwe cd van Archie Bronson Outfit, zou wel eens bedrogen kunnen uitkomen. Want van de flashy, opgewekte kleuren op de cover (evenmin als van de kokosnoot trouwens, tenzij je wel erg goed luistert) is in de muziek weinig terug te vinden. Maar toch maakt de band een ommekeer met deze plaat.

Nochtans, als opener Magnetic Warrior zijn eerste aanval op onze oren uitvoert, is de eerste vraag die we onszelf stellen of er niks mis is met de muziekinstallatie. Die gitaren klinken namelijk behoorlijk geschift. En zoals zanger-gitarist Sam “The Cardinal” Windett ons in een interview meegaf: “Het zijn de drumbeats waar het hier om draait.”

Want Archie Bronson Outfit heeft met ‘Coconut’ dan misschien de rauwe garagerock niet helemaal afgezworen, ze hebben hem wel in een behoorlijk dansbaar keurslijf gewrongen. En wonderlijk genoeg voelt die rock zich daar behoorlijk op zijn plaats. Want eens je door die vreemde buitenlaag van door effecten vaak onherkenbare vocals heenbijt, blijken daar verschrikkelijk catchy songs onder verstopt te zitten.

Bij nader inzicht blijkt Tim Goldsworthy, producer van dienst en u welbekend van bands als UNKLE, LCD Soundsystem en The Rapture, daar een behoorlijk aandeel in te hebben. Als je de ritmesectie van Hoola en Chunk hoort, is het inderdaad niet ver zoeken naar het nest waaruit dit ei gevallen is. Let wel, Windett en zijn kornuiten weten er een behoorlijk eigen draai aan te geven.

Maar het is niet overal even evident waaruit de band zijn inspiratie heeft gehaald. Wild Strawberries lijkt eerder op The Ramones die door de passevite werden gehaald en Joey door de megafoon hebben laten zingen. De echo’s waaieren alle kanten op, maar het geheel blijft verdomd dansbaar en houdt je alert tot de laatste noot.

In You Have A Right To A Mountain Life / One Up On Yourself lijken de berggeesten zowaar af te zakken naar het dal om daar de hel te doen losbarsten en de gelovige burgers de stuipen op het lijf te jagen. De rauwe bluesrock van ‘Derdang Derdang’ steekt hier toch nog even zijn kop op, zonder echter een blijvende indruk te maken.

En dan is er nog Hunt You Down, een verademing tussen al dit losgeslagen geweld. De ultieme stalkerssong wordt het hier en daar genoemd, maar, zoals Windett zelf al aangaf in het eerder genoemde interview, doen de teksten er niet echt toe. Het zijn eerder de klanken die belangrijk zijn en hun plaats moeten vinden tussen al het instrumentale geweld.

Het lijkt ons niet onwaarschijnlijk dat deze plaat op de randen van de verschillende hokjes blijft liggen: te veel dance voor de rockliefhebber en te veel rock voor de danceliefhebber. Ons laat het koud. Voor ons is het gewoon genieten van dit meesterlijk stukje exotisch fruit.

Copyright : daMusic

Advertenties
Categorieën:cd's Tags: ,
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: