Te-LaaT-shirt

Kleding is niet meteen iets waar ik van wakker lig. Wat toevallig bovenaan de stapel ligt, komt over het algemeen ook het eerst aan beurt. Alleen voor T-shirts maak ik wel eens een uitzondering. In de eerste plaats omdat je daar – soms zelfs letterlijk – een statement mee kan maken, maar ook om reclame te maken. Zo is mijn Muziekfriek-T-Shirt (zo lang er nog geen daMusicshirt beschikbaar is) standaarduitrusting tijdens de zomerfestivals, alwaar je mij tenten zal zien induiken met dit T-shirt om het vege lijf. Enkel die URL zou moeten aangepast worden. Die klopt namelijk niet meer.

Het eerste concert

Een vriendin vertelde me dat ze afgelopen vrijdag voor het eerst naar een concert zou gaan. Dat is misschien niet zo vreemd, ware het niet dat ze zesentwintig jaar oud is. In deze tijden van concertuele overvloed lijkt het mij op zijn minst een beetje vreemd dat je op die leeftijd nog geen enkel artiest live aan het werk hebt gezien. Ooit waren er wel plannen, zo zei ze, maar verder dan plannen is het nooit gekomen.

‘t Is maar een cijfer …

…en dat niemand ooit het tegendeel beweert, nondepotverpitjes!!!

David Byrne live – reprise

Voorlopig te streamen en ook te koop op de website van David Byrne & Brian Eno: liveversies van de songs die Byrne speelt tijdens zijn nog steeds voortdurende tour met de plaat, die hij met Brian Eno maakte. Bovendien gaan de opbrengsten naar Amnesty International.

Naar Lanois of niet

Er zijn zo van die artiesten waar je naar uitkijkt om ze in levenden lijve te kunnen zien. Voor mij is Daniel Lanois er daar één van. Buiten een indrukwekkend producer heeft de man ook prachtige muziek gemaakt. Met name zijn eerste paar platen (‘Acadie‘ en ‘For The Beauty Of Wynona‘) zijn hier ten huize regelmatig gedraaid geweest.

What’s Going On?

Wel, precies vijfentwintig jaar geleden legde Marvin Gaye het loodje. Dat lood kwam er zelfs vrij letterlijk aan te pas toen zijn eigen vader hem neerschoot tijdens een banale ruzie. Een jammerlijk einde voor een fantastisch artiest, die net terug op het punt stond om een comeback te maken.  Sexual Healing was net een hit geworden en de bijhorende plaat was dan misschien niet over de hele lijn geslaagd, maar toch zeker de moeite waard.

Vanmiddag was er op Radio 1 een kort gesprekje met Arno, die Marvin Gaye nog had gekend van tijdens zijn Oostendse periode. Daarbij werd een acappellaversie gespeeld van datzelfde Sexual Healing. Een versie die mij de rillingen over het lijf deed lopen. En is dat nu niet net wat muziek moet doen ?

Met What’s Going On legde hij jaren geleden al de vinger op een menselijke wonde. Maar vooral die stem maakt van hem een fantastisch performer.

Dames en heren, wij drijven in de ruimte.

Afkomstig van de bijna perfecte cd met de gelijknamige titel is Ladies And Gentlemen, We Are Floating In Space zo’n fantastisch nummer dat ik het dagelijks kan beluisteren. De cd was in meer dan één opzicht perfect. Er was het waanzinnige, perfect uitgebalanceerde artwork samen met de fantastische muziek. En nu is er dus sprake van dat Jason Pierce de plaat helemaal gaat spelen. Jammer genoeg (voorlopig) alleen in de UK, maar we zijn hoopvol.

Twice In A Lifetime

Ooit een keer met Byrne en nu een keer met …

Kijk vooral tot het einde. Statler & Waldorf volgen ook nog.

Open brief aan Springsteen of de tirannie van LiveNation

Meneer Springsteen,
Beste Bruce,

Misschien vraagt u zich af waarom ik mij precies tot u wend. U spreekt nu eenmaal tot eenieders verbeelding en tot de mijne in het bijzonder. Over u doen geruchten de ronde – of ze op waarheid berusten doet zelfs niet ter zake – als zou u door New York gelopen hebben, toen u werd aangesproken om toch eens een nummer te schrijven over de ellende die de New Yorkers overkwam ten tijde van 9/11. ‘The Rising’ zou dan het resultaat zijn geweest. U bent – of lijkt, zo u wil – dus benaderbaar.

Devoted

Dankuwel, Cas Van der Taelen. Dankuwel dat je erin geslaagd bent om Devo eens op Studio Brussel gedraaid te krijgen. We zullen nu vast weer twintig jaar moeten wachten of eventueel tot de volgende New Wave Top weetikveelhoeveel. Cas Van der Taelen, tegenwoordig actief op allerlei andere niveaus, zat dan ook zelf met zijn twee voeten verankerd in dat met make-up opgetooide en piekharen versierde muziekgenre. Ook van zijn toenmalige groep – de man kon weliswaar niet zingen, maar zijn muziek was best goed – Lavvi Ebbel heb ik toen genoten. Victoria is trouwens nog steeds één van de betere Belpopsongs.

Maar we wijken af. Devo dus. Toen hun debuut met de welluidende titel ‘Q Are We Not Men? A We Are Devo!’ uitkwam, was dat maandenlang mijn favoriete plaat. Mongoloid was een fantastisch nummer. Die cover van Satisfaction was origineel en gedurfd en het titelnummer was helemaal wacko. Ook hun latere album ‘Freedom Of Choice’ was de moeite waard. Alleen werd er toen al serieus richting mainstream pop geknipoogd.

Blijkbaar tourt de groep nog steeds. Ik kan me die oude mannen met hun Devohoedjes zo voorstellen. Als ze deze kant opkomen, is deze jongen in elk geval weg.