De Mens – Ancienne Belgique, Brussel – 11 februari 2012
Op één of andere manier blijven de creatievelingen van de Ancienne Belgique steeds weer verbazen. Na de Dominofestivals en gewaagde projecten als ‘Silence Is Easy’ weten ze ook het grote publiek te lokken met initiatieven als REWIND. Ook voor de volledige liveversie van het debuutalbum van De Mens was de grote zaal van de AB helemaal volgelopen. Dat dit samenvalt met het twintigjarige bestaan van de groep is uiteraard geen toeval. Noem het eerder een peiling naar de populariteitsstatus. En de drie -vier voor de gelegenheid – heren kunnen op hun twee oren slapen: het gaat nog altijd goed met De Mens.
Vier heren dus, want voor de gelegenheid – en voor de rest van het jaar – wordt De Mens een kwartet. Met David Poltrock hebben ze “na twintig jaar eindelijk de juiste toetsenist gevonden”. De soundengineer had het daar aanvankelijk blijkbaar moeilijk mee: het duurde namelijk even voor Poltrocks toetsenstrelingen tussen gitaar en bas herkenbaar waren.
Het blijft een curieuze combinatie: de toch wel diepgaande teksten van Frank Vander linden en de powerpop van De Mens. Dat werd vanavond misschien nog duidelijker dan op andere concerten want Vander linden gaf bij elke song van het debuut een woordje uitleg. Als je dan hoorde dat Almaar Meer over de “verregaande ontmenselijking van de maatschappij” gaat, kreeg je niet eens de kans om dat te laten bezinken want de bekkentrekkende man met het gezicht dat steeds zijn baslijnen volgt gaf je daartoe niet de kans. De Mens wil je uit je sokken blazen en dat was vanavond niet anders. Brul die teksten dus maar gewoon mee.
Het moet een trip geweest zijn voor de protagonisten om te zien dat bijna iedereen de tekst van Jeroen Brouwers (Schrijft Een Boek) en Irene integraal meezong. En zelfs veel minder bekende songs als Is Het Dan Alleen werden door sommigen onder de toeschouwers woord voor woord meegelipt. Logisch ook dat de meeste gsm’s voor die bekendste nummers werden bovengehaald. Zelf kregen (en krijgen) wij nog steeds koude rillingen van Een Kwestie Van Techniek, Vander lindens eigen kijk op het fenomeen zelfmoord en zonder meer één van de beste nummers uit hun repertoire.
En met dat debuut was de kous uiteraard nog niet af. Nadat Vander linden Maria Zegt met enkel de nu wel hoorbare pianoklanken van David Poltrock had gebracht, was er nog meer dan tijd genoeg voor een greep uit de toch imposante catalogus van dit Nederlandstalige trio. Gezien het om een feesteditie ging, viel de logische keuze op nummers als Kamer In Amsterdam (waarvoor Poltrock even een stap opzij zette) en Maandag, dat de AB zowaar deed daveren.
Nieuwe single Wij paste daar mooi tussen en gaf band en publiek net als bij Sex Verandert Alles de kans om even op adem te komen. Want voor Kim Is Dood moest er immers weer lawaai gemaakt worden.
Met Mislukt en de ulteme reprise van Dit Is Mijn Huis, waarmee de band nog een ode aan hun huis van vertrouwen opdroeg, werd de kers op de taart geplaatst. Misschien zat er al genoeg avontuur in de songs van het debuut, waarvan er ongetwijfeld heel wat toeschouwers bepaalde nummers voor het eerst (of voor het eerst in deze versie) te horen kregen, en was het daarom dat er vooral geopteerd werd voor singles achteraf. En eigenlijk doet dat er niet eens toe: De Mens kwam na twintig jaar nog steeds om te rocken en dat is wat wij met veel plezier hebben gedaan. Het zit dus inderdaad nog steeds snor bij De Mens.
Copyright: daMusic
Foto: Alex Vanhee
