Vakantiemuziek (2)
22 december 2008
Best leuk eigenlijk, zo plaatjes draaien. Ook al komt dochterlief dan soms de pret bederven door de volumeknop drastisch richting de kleine getallen te draaien. Maar ik laat mijn humeur door niks in de war sturen en blijf stoïcijns verder muziek spelen.
Op die manier kwam ik tot volgende songs :
- The Eton Rifles van The Jam (Van ‘Setting Sons’ – zie hierboven);
- The Headmaster Ritual van The Smiths (Van ‘Meat Is Murder’);
- Shapes van The Long Winters (Van ‘When I Pretend To Fall’).
Morgen meer.
Vakantiemuziek
21 december 2008
Tijd is nu eenmaal onontbeerlijk als je muziek wil beluisteren. Vrije tijd dan wel te verstaan, niet het door allerlei andere onbenulligheden ingenomen exemplaar. En in die vrije tijd nemen wij, muziekliefhebbers, al wel eens een plaatje tot ons. Vaak op een volume dat veel te slecht is voor onze gehoororganen, maar dat toch zo’n verschrikkelijk lekker gevoel geeft.
Hierdoor gaat een mens dan ook mijmeren. Ik stond dan even stil bij welke nummers in mijn ultieme all-time-favouritelijst zou komen te staan. Het is tenslotte de tijd voor lijstjes dezer dagen. Van meest bizarre videoclips tot lelijkste platenhoezen.
Zelf bedacht ik vandaag dat volgende nummers daar zeker in zouden terecht komen :
- Hewlett’s Daughter van Grandaddy (van ‘The Sophtware Slump’) – zonde toch dat ze gestopt zijn;
- Starfish & Coffee van Prince (van ‘Sign ‘O The Times’) – zonde toch dat hij nooit dat niveau meer gehaald heeft;
- (Baby, I’ve Got You) On My Mind van Powderfinger (van ‘Vulture Street’, zie hierboven, maar niet zo goed als op plaat) – zonde toch dat dat zowat hun enige goede nummer is.
Als ik nog van die liedjes tegenkom deze week, zal ik ze jullie zeker niet onthouden.
Winterpills – Central Chambers
20 december 2008
Elke keer wacht het op ons. Die grote, witte wintervlakte. Dat onbeschreven blad. Die uitnodiging om nog maar eens de groeven van je brein uit te diepen op zoek naar de juiste vergelijking en/of metafoor. Voor sommige cd’s is dat niet echt een probleem. Voor ‘Central Chambers’ van Winterpills bleef het blad lange tijd maagdelijk.
Lees hier verder.
Wintermoeheid
14 december 2008
Het gaat me allemaal niet meer zo goed af. Het vlot niet meer. De inspiratie lijkt op te zijn. Dat is me al wel eens meer overkomen, maar nu erger ik me eraan. Misschien zal die winterstop die er nu aankomt me wel goed doen. Even geen concerten meer. Een plaatbespreking of twee zal nog wel lukken. Dat kan wat meer bezinken. Concertreviews moeten (in mijn ogen althans) snel online, ook al lukt dat niet altijd. Dan moet je de helft al in je hoofd zitten hebben voor je dat witte blad gaat aanvallen. Nu onthoud ik me dus even van concerten. Ook al had ik zin om vanavond naar The Black Angels te gaan. “Je hoeft toch niet te schrijven.” zou je zeer terecht kunnen opmerken. En dat is ook wel zo. Zeker als het ticket uit mijn eigen zak komt. Maar het bloed kruipt nu eenmaal waar het niet gaan kan. Ik zou het niet kunnen laten om iets te schrijven. Dus ga ik maar niet en worden alle concerten voorlopig opgeschort tot in januari. Het zal me ongetwijfeld goed doen. Nu enkel nog die twee interviews (De Kift en Netlash) buiten krijgen.
Ratatat – Botanique – 9 december 2008
12 december 2008
Multicultureel is zo’n modewoord waarmee je voortdurend om de oren geslagen wordt. ‘Crossover’ is daarvan misschien wel de muzikale equivalent. Of zijn dat eerder de exotische invloeden die veelvuldig worden verwerkt in de moderne popmuziek? Het duo dat bij Ratatat de dienst uitmaakt, gelooft erg in beide vormen van multiculturaliteit. Dat bewezen ze ruimschoots tijdens hun show in de Botanique.
Lees hier meer.
Meer foto’s op Photobucket
Country Feedback Club – Country Feedback Club
8 december 2008
Muziek van vrienden bespreken is als dansen op een slappe koord. Toen ons persoonlijk werd gevraagd om de gelijknamige cd van Country Feedback Club te recenseren, streelde dat onze ijdelheid, maar anderzijds vreesden we met een ”vergiftigd geschenk” opgezadeld te zitten. Maar de nieuwsgierigheid won het, en dus staat ‘Country Feedback Club’ nu mooi te blinken tussen de rest van onze cd-collectie.
Lees hier meer.
Hayden – In Field & Town
6 december 2008
Wat waren we gecharmeerd door die jongeman met zijn krullenbol die daar in zijn eentje de Botanique innam. The Spirit That Guides Us – Don’t Shoot, Let Us Burn
6 december 2008
Wie er niet van houdt om zijn handen vuil te maken, kan ‘Don’t Shoot Let Us Burn’ maar beter links laten liggen. Mooi verzorgd, dat wel. Verpakt in stijlvol, glanzend zwart en omwikkeld met een langwerpig doekje met daarop de titel van de nieuwste cd van The Spirit That Guides Us. En op dat doekje: as. Niet getekend, geen foto, maar tastbare as. Op zich zo gek nog niet want het lijkt erop of de band ook muzikaal de techniek van de verschroeide aarde heeft toegepast.
Lees hier meer.
Wat deden die appels daar? Was dat dezelfde vuilbak als op Pukkelpop? Waar kwamen de heren van Jennifer Gentle ook weer vandaan? Met hoeveel zijn The Dodos nu eigenlijk? Allemaal vragen waar het optreden in de Vaartkapoen een antwoord op moest geven.
Lees hier meer.
Meer foto’s op Photobucket.
New and Improved
3 december 2008
‘t Zal nog niet zijn.
De beta heeft te maken met “het nog verder improven”. Dus je kan je feedback kwijt in het tabbladje rechts op je scherm.
Tussen haakjes: ik ben er apetrots op. Goed gedaan, Robin.
