Zoals iedereen zijn zwakheden heeft, is het voor ons onmogelijk om een objectieve recensie te schrijven van werk van The Triffids. Sinds ‘The Black Swan’ (het afscheidsalbum nota bene) eind jaren tachtig in de cd-speler verdween en David McCombs bariton in Too Hot To Move, Too Hot To Think door de kamer galmde, zijn wij verkocht. Nu dit album terug wordt uitgebracht met extra’s en tegelijkertijd debuutplaat ‘Treeless Plain’ en samenraapsel ‘Beautiful Waste And Other Songs’ op de markt wordt gegooid, mag dit niet ongemerkt voorbijgaan. Maar neemt u onze superlatieven gerust met een korreltje zout. Ook dan zal u zien dat het werk van The Triffids meer dan de moeite waard is.
Doorbraakalbum ‘Born Sandy Devotional’ werd eerder al samen met ‘In The Pines’ en ‘Calenture’ heruitgebracht. En als u een zwak heeft voor indie, heeft u vast al wel eens Wide Open Road of Bury Me Deep In Love gehoord. Maar er is dus meer.
‘Treeless Plain’ verscheen in 1983 en brak toen al met alle conventies die in de Australische muziek bestonden. Niet alleen was er de fantastische stem van McComb die stof deed opwaaien. Ook zijn teksten waren anders. Wat anders te denken van titels als My Baby Thinks She’s A Train. Daarbij komt nog de wat eigenzinnige muziek en het geluid van The Triffids was geboren. Samen met oer-Triffid Alsy Mcdonald, die ook occasioneel de vocalen voor haar rekening nam, was het geluid van deze Australiërs geboren uit de punk. Toch leunt dit album (hetgeen trouwens ook duidelijk te merken valt op ‘Beautiful Waste And Other Songs’) veel dichter aan tegen de newwave. Er is die duidelijke doe-het-zelfinstelling, maar het geweld is eerder onderhuids aanwezig dan dat de agressie ervan afspat.
Merkwaardig is ook de evolutie die de band heeft doorgemaakt. Op The Black Swan merk je dat de groep van newwavebandje is geëvolueerd naar een popgroep met een voorliefde voor geladen songs. Uiteraard is deze cd meer gelikt dan het debuut dat op een dag werd opgenomen. Naar verluidt zou het resultaat van de productie trouwens niet helemaal naar de zin geweest zijn van McComb en dat zou dan weer de aanleiding geweest zijn tot de split. Dat de songs van The Black Swan behoorlijk werden opgekalefaterd, kan je merken aan de bijgevoegde cd met demo’s. Daarop zijn diezelfde nummers vaak veel kaler en meer uitgekleed dan wat uiteindelijk de plaat haalde. U bepaalt zelf maar waar u de voorkeur aan geeft. Feit is wel dat dit een fantastisch idee geeft van wat een producer met muziek kan aanvangen.
Tenslotte is er nog ‘Beautiful Waste And Other Songs’, samengesteld uit enkele vroege mini-albums (‘Raining Pleasure’ en ‘Lawson Square Infirmary’, een nevenproject van McComb & Co), een EP (‘Field Of Glass’), enkele b-kantjes en een nog niet gereleased nummer. De eigenzinnigheid, de afzondering ook (midden jaren tachtig was er nog geen sprake van internet) maken dit werk interessant. Niet dat de kwaliteit er zo vanaf straalt, maar voor Triffidsfans is dit desondanks verplichte kost. Voor zover zij de vinylversies van dit materiaal nog niet in de kast hebben staan.
Het blijft eeuwige zonde dat een talent als David McComb op dergelijke jonge leeftijd moest sterven. Voor hem zal ongetwijfeld nooit een cultus ontstaan zoals dat het geval was voor Jim Morrison of Kurt Cobain. Toch was hij een minstens even interessant figuur, die op zijn manier, wars van alle invloeden, zijn eigen weg koos. Indien u zich Triffidsfan noemt, heeft u dit allemaal vast al in uw collectie. Is dat niet het geval, is dit een unieke kans. Begin met ‘Born Sandy Devotional’. De rest volgt ongetwijfeld vanzelf.
