De Polies
9 juni 2008
Het was huilen met de pet op gisteren. The Police was zoutloos, vetarm en bij momenten gewoon saai. Althans, dat vond ik. Maar gezien ik het nooit kan laten te lezen wat de concurrentie ervan vindt, kan ik het niet nalaten de krant erop na te slaan of de websites af te schuimen. En blijkbaar sta ik nogal eenzaam met mijn mening. Maar nadat je Iggy aan het werk had gezien (ik vraag me trouwens af hoe hij zich de dag na zo’n optreden fysiek voelt) en in gedachten houdt dat deze drie Engelsen jonger zijn, dan kan je toch niet anders dan teleurgesteld zijn.
De tweede bis was Next To You, het nummer waarmee ik over de streep werd getrokken, het eerste nummer van ‘Outlandos d’Amour’, de energie en passie in dat nummer … Zondag werd het traag gespeeld, alsof ze twee versnellingen terug geschakeld hadden. De pit was er uit.
“Iedereen brulde Roxanne mee.” staat in De Morgen. Logisch: Roxanne is nu eenmaal hun bekendste hit. Als Sting de microfoon voor zijn achterwerk had gehouden en in de maat scheten had gelaten, had het publiek nog meegezongen.
Nee, ik heb niet echt overtuigende argumenten gelezen. Cutting Edge hield de boot een beetje af, maar ook Gazet Van Antwerpen was laaiend enthousiast. Ze mogen hen hebben, de polies. Ik ga nog liever Bij De Rijkswacht.
Ach, ik heb nooit van The Police gehouden. Ik kan die mannen niet uitstaan en hun kutmuziek al evenmin. Ik denk dat het aan het stadiongehalte en de ego’s ligt. (U2 moet ik evenmin, om dezelfde redenen) En die reggae-invloeden helpen natuurlijk ook niet.
Iggy daarentegen…
Weet je, ik wil altijd eens aan hem voelen om te kijken of hij nog echt is.
“zondag werd het traag gespeeld”…
Zaterdag hé Patje.
Ik ben al blij dat ik niet kon. Het stukje dat ik van The Scabs zag vond ik ook maar verloren gelopen wild op dat groot podium. Aaah, dat het maar snel de echte Werchter is, met al die lome aftreksels.
@Lene
Het is natuurlijk zo dat stadionmuziek nooit als stadionmuziek begint. De omstandigheden, de tijden, de commercie zorgen daar nu eenmaal voor. Ik heb het ook niet zo op stadions en dat is ook de reden dat ik Pukkelpop en Dour prefereer boven Werchter. Er zijn kleinere tentjes en podia waar ik me veel beter voel en de sfeer vaak ook beter is. Desalniettemin kijk ik elke keer weer uit naar Springsteen. Hij stelt me al twintig jaar lang bij geen enkel optreden teleur, stadion of niet.
Met stadionmuziek doel ik niet zozeer op de letterlijke betekenis “rock in voetbalstadia”, eerder op een bepaalde sfeer, een bepaalde attitude, een commerciële keuze (want je hebt als band altijd de keuze)… die me tegensteekt.
Als een jong groepje op een cafépodium staat met die “stadionblik” hebben ze ook meteen afgedaan voor mij. (Naast het feit dat het gewoon belachelijk is om voor 10 man te spelen alsof je op een podium van 200 m² staat)
En wat je zegt over Werchter is erg waar. Ik heb nooit van dat festival gehouden…
Ik vond the Police ook maar zozo te Werchter Classic al moet ik daar bij zeggen dat ik totaal niet voor hen was gekomen. En daarmee bedoel ik: wel voor Scabs & Stooges. Het laatste dat ik wil is het vermoeden verspreiden dat ik van Milow en Juanes houd.