Muziekfriek

Het was 1989 (ik geef het toe: ik heb gespiekt.) Ergens had ik dat intrigerend liedje opgepikt dat Goodbye Little Boy heette. Het was een jongedame die dat zong (Jill Birt). Maar toen ik de bijhorende cd (’The Black Swan’) in de speler stak, was het die intrigerende stem van David McComb die het hem helemaal deed. Voor wie het nog niet door had: ik heb het over The Triffids, samen met Cave het beste wat aan de andere kant van de wereld op muzikaal vlak werd geproduceerd.

De afgelopen dagen was het effectief weer Too Hot To Move, Too Hot To Think (luister hier naar een middelmatige YouTubeversie) en dus kreeg ik dat refrein niet uit mijn hoofd : “And from this window / I can see the street below / I can hear the hitparade / On the radio / There’s dirty dishes / Piling up in the Sink / But it’s too hot to move / And it’s too hot to think”. Ik heb de zwoelheid van de zomer nooit meer zo goed verwoord gehoord dan in dat zo herkenbare refrein. Wat is het toch doodzonde dat McComb ons veel te vroeg werd ontstolen.