Geen makkelijk plaatje, deze ‘The Evening Descends’ van Evangelicals. Er is tijd nodig om tussen alle effecten, ideeën en fantasierijke bochten de popsong te vinden. Maar het spreekwoord luidt nog steeds “De aanhouder wint.” en (uw) god mag weten dat dat van toepassing is op deze cd.

De ogen op het hoesje kijken je nochtans aan alsof ze eerder met de duivel dan met zijn spirituele tegenhanger geconfronteerd worden. Sommige nummers lijken dan ook geïnspireerd te zijn door de al dan niet ruim van verspild bloed en uitpuilende ingewanden voorziene horrorfilm. Neem bijvoorbeeld How Do You Sleep? waarin de argeloze luisteraar hoort hoe een schedel verpletterd wordt. Toegegeven, het kan aan onze ongebreidelde fantasie liggen, maar toch. Er zijn trouwens nog andere aanwijzingen als door merg en been gaande gillen die je oren ingepompt worden.

Ook de teksten zijn niet bepaald opgewekt. Het mag een wonder heten dat ze zich nog niet verhangen hebben aan de snoeren van hun gitaren. In The Evening Descends is het nog wanhoop (“Oh, the evening descends / And Conceals / And reveals shadows / Ah, sorrow grows”), maar verderop lijkt het of de waanzin helemaal toeslaat (“The infection is spreading inside of me / Strange things keep happening” uit Bellawood). Dompel dergelijke teksten onder in allerlei griezelige geluiden en je krijgt een beklemmend eindresultaat.

Let wel. Achter al die effecten, gaande van krijsende gitaren over door aanzwellend synthesizergeweld overstemd gezang (Skeleton Man), gaan prima liedjes schuil. Liedjes die gezongen worden met een doorleefde, bij momenten meisjesachtige stem, die de liefhebber van de betere popmuziek ongetwijfeld zullen bevallen. Alleen worden die liedjes bedolven onder allerlei geluiden.

En dat is nog niet alles. Er wordt geflirt met allerlei genres. In Bellawood wordt er duidelijk geknipoogd naar de progrock terwijl in Here In The Deadlights bijna gecroond wordt. Om maar te zeggen dat de vier heren van Evangelicals niet voor één gat te vangen zijn. Daardoor blijft dit album verrassen, steeds opnieuw.

Toch hoort er ook een woord van (milde) kritiek in deze recensie. Op de duur wordt het immers allemaal vreselijk moeilijk om te blijven volgen en dwalen je gedachten af, waarna je plotseling een hele hap uit de cd gemist blijkt te hebben. De overvloed aan wendingen, tempoversnellingen en overgangen maken het de toehoorder helemaal niet gemakkelijk.

Maar laat dat laatste u niet weerhouden om te genieten van een puik stukje popmuziek. Wie zijn muziek graag avontuurlijk, messcherp en afwisselend heeft, kan ervan op aan dat ‘The Evening Descends’ niet zal misstaan in de platenkast. Speel dit plaatje op een maanloze nacht, terwijl de wind rond je huis giert. Succes gegarandeerd.

Copyright : daMusic

Reageer